8. Dalebu Jonsson.
Og Dalebu hev seg ei festarmøy bold,den heve han teki med jønn og staal.Kjenner du Dalebu Jonsson?
Og fyr det bleiv dagen og dagen bleiv ljos,kom det sjau tusend kjempor til Dalebus hus.Kjenner du o. s. v.
Og Dalebu ut gjenom vindauga saag,han kunde kje sjaa soli for glavind so blaa.
Og Dalebu drog paa seg den silkeskjurta blaa,der utanpaa trekkjer han jønn og staal.
Og Dalebu hadde seg festa eit viv,ho spende gullbeltet um kjempas liv.
43Og Dalebu ut gjenom vindauga sprang,daa gjorde han romt der fyr var so trangt.
Og Dalebu hoggje og slett inkje lo,til han stod i blod yver sylvspente sko.
Og Dalebu hoggje og i hugen var vred,til han stod i blod yver staalklædde kne.
Og Dalebu salar sin gangare graa,so rider han seg til kongens gaard.
«Kor gjorde du av dei hovmenn eg sende deg med Jon?»«Aa dei ligg no heime uti mit tón.
Og noko er slagta og lagt ut paa fat,eg tenkte um kongen trong til fersk’e mat.»
Og Dalebu riste paa sylvbudde kniv:«Bleiv du kje min verfar, sill det koste dit liv!»
Og Dalebu riste paa sylvbudde sverd:«Bleiv du kje min verfar, hot var du vel verd!»
«Aa kjære Dalebu Jonsson, du stillar din kniv,du egtar liti Kjersti, det véne viv.
Aa kjære Dalebu Jonsson, du stillar dit sverd,du egtar liti Kjersti, du er henne verd!»
Og det bleiv glede yver all den gaard,Dalebu Jonsson og Kjersti ha’ bryllaup igaar.No kjenner du Dalebu Jonsson.
8. Dalebu Jonsson.
Og Dalebu har seg ei festarmøy bold,den heve han teke med jønn og stål.Kjenner du Dalebu Jonsson?
Og fyr det bleiv dagen og dagen bleiv ljos,kom det sjau tusend kjempor til Dalebus hus.Kjenner du o. s. v.
Og Dalebu ut gjennom vindauga såg,han kunne kje sjå sola for glavind so blå.
Og Dalebu drog på seg den silkeskjurta blå,der utanpå trekkjer han jønn og stål.
Og Dalebu hadde seg festa eit viv,ho spende gullbeltet om kjempas liv.
43Og Dalebu ut gjennom vindauga sprang,då gjorde han romt der fyr var so trangt.
Og Dalebu hoggje og slett inkje lo,til han stod i blod over sylvspente sko.
Og Dalebu hoggje og i hugen var vred,til han stod i blod over staalklædde kne.
Og Dalebu salar sin gangare grå,so rir han seg til kongens gaard.
«Kor gjorde du av dei hovmenn eg sende deg med Jon?»«Aa dei ligg no heime uti mit tón.
Og noko er slagta og lagt ut på fat,eg tenkte om kongen trong til fersk’e mat.»
Og Dalebu riste på sylvbudde kniv:«Bleiv du kje min verfar, sill det koste dit liv!»
Og Dalebu riste på sylvbudde sverd:«Bleiv du kje min verfar, hot var du vel verd!»
«Å kjære Dalebu Jonsson, du stillar din kniv,du egtar lita Kjersti, det véne viv.
Å kjære Dalebu Jonsson, du stillar dit sverd,du egtar lita Kjersti, du er henne verd!»
Og det bleiv glede over all den gaard,Dalebu Jonsson og Kjersti ha’ bryllaup igaar.No kjenner du Dalebu Jonsson.