Haralds-Haugen.
Her ser eg HaraldsHaug fyre Augom;Lengje var eg lystadAt lydast til honom.Botnad paa BergetBerrsynt mun han standaMillom Hump og HamarPaa Hauga-Landet.
Vist er han vordenVonom mindre:Grunnen er graven,Grassvorden riven;Aaker er upplagdUm allan Haugen;Aksi glima globjartPaa gløymde Gravi.
Her hever Fagna-FolkFaret or Heimen ¹);Her hev ein gild GutGjenget til Kvila.Harald haarfagreHøyrde du vel gjetet;Nog er i NorigNamn hans kunnigt.
Inkje tarv han, tenkjer eg,Tavla paa Gravi,Stein elder StopelMed store Ord skriven.Sjølv hev han sett segSynlege Minne,Dei som vist mun vara,Til Verdi øydest.
Ringt var det Riket,Som raada han skulde;Storo var det stiget,Daa Styret han sleppte.So var skjett SkifteI Skipnaden inne,Som i kolmyrka Koven,Naar Kola ²) er tendrad.
Etter kom or Ætti hansErvingar dyre,Dei som verde vaaro ³)Verdi aa styra;Dugstore ⁴), daadstore,Dygderike Sellar,Nog er i NorigNamn som klinga.
Lidna ero langaLjosa Tider;Daa var Daad og DygdMed Dovralands Gutom;Stod i blidom BlomeBlaaberg-Landet;Heider og Heppa ⁵)Var i Haralds Rike.547Lidna ero langaLaaka Tider;Haralds Ætti øyddest,Og ilt var Skiftet;Maattlaus, modlaus,Minnelaus vart Lyden ¹);Hædt ²) og herjatVar Haralds Rike.
Endaa trur eg, Anden hansYver oss mun sviva,Lydast um Landet,Leita etter Storverk.
Myket mun han fegnast ³),Naar Manndom han finner,Naar som Lands LydenLikjest Forfedrom.
Fram daa, Frendar,I fredlege Kappstig!Rette det, som rengt ⁴) er,Reise det, som velt er;Byggje og bøteMed Bot, som duger;Gjere Verk, som varaTil Verdi øydest!
Ivar Aasen.
Haralds-haugen.
Her ser eg HaraldsHaug fyre Augom;Lengje var eg lystadAt lydast til han.Botna på bergetBerrsynt mun han standaMellom hump og HamarPaa Hauga-landet.
Vist er han vorteVonom mindre:Grunnen er graven,Grassvorden riven;Åker er opplagdOm allan haugen;Aksa glima globjartPaa gløymde grava.
Her hever Fagna-folkFaret or heimen ¹);Her har ein gild gutGått til Kvila.Harald hårfagreHøyrde du vel gjetet;Nok er i NorigNamn hans kunnigt.
Inkje tarv han, tenkjer eg,Tavla på grava,Stein eller StopelMed store ord skriven.Sjølv har han sett segSynlege minne,Dei som vist mun vara,Til Verdi øydest.
Ringt var det riket,Som råda han skulle;Storo var det stiget,Då styret han sleppte.So var skjett skifteI Skipnaden inne,Som i kolmyrka Koven,Naar Kola ²) er tendrad.
Etter kom or ætta hansErvingar dyre,Dei som verde var ³)Verdi å styra;Dugstore ⁴), daadstore,Dygderike Sellar,Nok er i NorigNamn som klinga.
Lidna er langaLjosa tider;Då var Daad og dygdMed Dovralands Gutom;Stod i blidom blomeBlåberg-landet;Heider og Heppa ⁵)Var i Haralds Rike.547Lidna er langaLaaka tider;Haralds Ætti øyddest,Og ilt var skiftet;Måttlaus, modlaus,Minnelaus vart lyden ¹);Hædt ²) og herjaVar Haralds Rike.
Endå trur eg, Anden hansOver oss mun sviva,Lydast om landet,Leita etter storverk.
Mykje mun han fegnast ³),Naar Manndom han finner,Naar som Lands lydenLikjest Forfedrom.
Fram då, frendar,I fredlege Kappstig!Rette det, som rengt ⁴) er,Reise det, som velt er;Byggje og bøteMed Bot, som duger;Gjere verk, som varaTil Verdi øydest!
Ivar Aasen.