Det er vondt at vada, der ein inkje ser Botnen. — Det er inkje beste Bukken, som hever høgste Horni. — Den eine Ramnen vil, at hin skal vera lika svart. — D’er mang ein lang og lat, og mangein liten og kvat. — Ein skal inkje selja Hudi av Bjørnen, fyrr han er skoten. — Dugleg Dreng verd ein hæv Husbonde. — Det vil ein sterk Rygg til at bera gode Dagar. — Det verd alt feigt, som født er. — Store Stokkar faa harde Hogg. — Det er vondt at tru alle, det er verr at tru ingen. — Fyrste Skaden er best at bøta. — Lauvet skal inkje lægja aat Roti. — Han kjenner Kloi, som klorad er. — Han høyrer sjeldan sitt Lov, som paa Lur stend. — Mannen visste inkje, at Kjeringi var gali, fyrr ho song, daa ho aat. — Naar Stakaren er sinnad, fær Stovedyrri Smellen. — D’er mangt sant, som inkje er segjande. — Kunde Gapen tegja, so trudde Folk, han var klok. — Den som byggjer etter kvar Manns Raad, hans Hus kjemer skjeivt aa staa. — Det er inkje alt Ørn, som er krokut i Nebben. — D’er betre fyre var en etter snar. — Han LateHans 546gjeng fyre, han Smale-Hans kjem etter. — Ein skal baade skunda seg og stunda seg. — Den som vil sitja paa to Stolar, han fer nedimillom. — Store Pengar verda alltid større; smaae vil helder verda smærre. — Kyrkja er aldri so full, at Presten ei slepp inn. — Tomt Bord gjerer tome Benkjer. — For ung er eit godt Lyte: det veks av med Aari.
Ved Ivar Aasen.