105

Til lags aat alle kan ingen gjera;det er no gamalt, og vil so vera.Eg tykkjer støtt, at det høver bestaa hjelpe den som det trenger mest.

Og kor du bryggjar, og kor du bakar,d’er altid ein som det ikkje smakar;og naar den eine daa gjerer rop,so ropar sidan den heile hop.

D’er mange nok som vil domar veraog læ aat alt som dei andre gjera,og lyte finner dei rundt ikring,og sjølve gjerer dei ingen ting.

106D’er brotne kvister i alle skogar;det henger mold under alle plogar;paa alle leier det lyte finst,og mykje der som ein ventar minst.

Men naar me høyrer um gamle tider,so hadde folket vel verre rier.Med all den trældom som no me sjaa,so er det mildare no enn daa.

Og dermed vilja me endaa vone,at lange tider maa mykje sone,at ein gong sanning skal vinne lett,at ein gong folket skal faa sin rett.

105

Til lags åt alle kan ingen gjera;det er no gamalt, og vil so vera.Eg tykkjer støtt, at det høver bestå hjelpe den som det trenger mest.

Og kor du bryggjar, og kor du bakar,d’er altid ein som det ikkje smakar;og når den eine då gjer rop,so ropar sidan den heile hop.

D’er mange nok som vil domar veraog læ åt alt som dei andre gjera,og lyte finner dei rundt ikring,og sjølve gjer dei ingen ting.

106D’er brotne kvister i alle skogar;det henger mold under alle plogar;på alle leier det lyte finst,og mykje der som ein ventar minst.

Men når me høyrer om gamle tider,so hadde folket vel verre rier.Med all den trældom som no me sjå,so er det mildare no enn då.

Og dermed vilja me endå vone,at lange tider må mykje sone,at ein gong sanning skal vinne lett,at ein gong folket skal få sin rett.