112

Syng i stille morgonstunder,syng Gud fader lov og ros!Sjaa, han gjerer nytt det under:kallar fram av myrkret ljos!Sjaa hans sol all skapning gylla,alt med liv og lovsong fylla,sjaa hans kjærleiks smil i sky,sjaa kvar dag hans naade ny.

Gud si sol lèt dagstødt rennayver alle utan skil:deim som vil hans kjærleik kjenna,deim som ikkje vakna vil.Alle vil han til seg draga,alt han veit so vel aa laga:Gjenom sol og regn i skybyd han oss sin naade ny.

Lær oss, Gud, kvar dag aa telja,sjaa kor snøgt vaar livsdag lid!Lær oss livsens veg aa veljamedan det er endaa tid!Enn i dag du vil oss kalla;snart kann myrker paa oss falla.Lat oss, medan det er dag,fylgja andens naadedrag!

Gud, som skapte sol og stjerna,deg me syngjer takk og lov,at um oss du vilde verna,medan me i myrker sòv!Lys og leid oss, ljosens fader,til vaar sol i gravi glader;vekk oss so til morgon ny,dag med solskin utan sky!

E. Blix.

112

Syng i stille morgonstunder,syng Gud fader lov og ros!Sjå, han gjer nytt det under:kallar fram av mørkeret ljos!Sjå hans sol all skapning gylla,alt med liv og lovsong fylla,sjå hans kjærleiks smil i sky,sjå kvar dag hans nåde ny.

Gud si sol lèt dagstødt rennaover alle utan skil:dei som vil hans kjærleik kjenna,dei som ikkje vakna vil.Alle vil han til seg draga,alt han veit so vel å laga:Gjennom sol og regn i skybyd han oss sin nåde ny.

Lær oss, Gud, kvar dag å telja,sjå kor snøgt vår livsdag lid!Lær oss livsens veg å veljamedan det er endå tid!Enn i dag du vil oss kalla;snart kan myrker på oss falla.Lat oss, medan det er dag,fylgja andens nådedrag!

Gud, som skapte sol og stjerna,deg me syngjer takk og lov,at om oss du ville verna,medan me i myrker sov!Lys og leid oss, ljosens fader,til vår sol i grava glader;vekk oss so til morgon ny,dag med solskin utan sky!

E. Blix.