11. Olav Plassen.
Eg heiter Olav Hallvorsson,eg bur paa odden kvass;no hev eg gjenge sétt meg umog rudt meg upp ein plass.
Um plassen den er liten,so er daa skogen god;eg heve tvo smaa furur,men dei lyt staa i ro.
Naar borni dei vert mangeog skuldi aukar paa,daa høgg eg ned den eine, —den andre lyt faa staa.
Men naar me verte gamleog kvar vil hava sitt,daa høgg eg ned den andre, —men daa vert skogen kvitt.
Folkevise.
11. Olav Plassen.
Eg heiter Olav Hallvorsson,eg bur på odden kvass;no har eg gjenge sett meg omog rudt meg opp ein plass.
Om plassen den er liten,so er då skogen god;eg heve to små furur,men dei lyt stå i ro.
Når borna dei vert mangeog skulda aukar på,då høgg eg ned den eine, —den andre lyt få stå.
Men når me verte gamleog kvar vil hava sitt,då høgg eg ned den andre, —men då vert skogen kvitt.
Folkevise.