98

Millom bakkar og berg utmed havetheve nordmannen fenge sin heim,der han sjølv heve tufterne graveog sett sjølv sine hus uppaa deim.

Han saag ut paa dei steinute strender;det var ingen som der hadde bygt.«Lad oss rydja og byggja oss grender,og so eige me rudningen trygt.»

Han saag ut paa det baarute havet;der var ruskut aa leggja ut-paa.Men det leikade fisk ned-i kavet,og den leiken den vilde han sjaa.

Frampaa vinteren stundom han tenkte:gjev eg var i eit varmare land!99Men naar vaarsol i bakkarne blenktefekk han hug til si heimlege strand.

Og naar liderne grønkast som hagar,naar det laver av blomar paa straa,og naar nætter er ljose som dagar,kann han ingenstad vænare sjaa.

98

Mellom bakkar og berg utmed havetheve nordmannen fenge sin heim,der han sjølv heve tuftene graveog sett sjølv sine hus oppå dei.

Han såg ut på dei steinute strender;det var ingen som der hadde bygt.«Lad oss rydja og byggja oss grender,og so eige me rudningen trygt.»

Han såg ut på det baarute havet;der var ruskut å leggja ut-på.Men det leika fisk ned-i kavet,og den leiken den ville han sjå.

Frampå vinteren stundom han tenkte:gjev eg var i eit varmare land!99Men når vårsol i bakkane blenktefekk han hug til si heimlege strand.

Og når liderne grønkast som hagar,når det laver av blomar på strå,og når netter er ljose som dagar,kan han ingenstad vænare sjå.