283. Haralds Haugen.
Her ser eg HaraldsHaug fyre Augom;Lenge var eg lystadAt lydast til honom.Botnad paa BergetBerrsynt mun han standaMillom Hump og HamarPaa Hauga-Landet.
Vist er han vordenVonom mindre:Grunnen er graven,Grassvorden riven;Aaker er upplagdUm allan Haugen;
Aksi glima globjartPaa gløymde Gravi.
Her hever Fagna FolkFaret or Heimen;Her hev’ ein gild GutGjenget til Kvila.Harald HaarfagreHøyrde du vel gjetet;Nog er i NorigNamn hans kunnigt.
Ung av AlderTil Ufred nøydder,331Reiste han Riket,Den raadstore Konung.Der sat sidanSon etter Fader,Hugstore HøvdingarAv Haralds Ætti.
Lidna ero langaLjosa Tider.Daa var Daad og DygdMed Dovralands Gutom,Stod i blidom BlomeBlaaberg-Landet;Heider og HeppaVar i Haralds Rike.
Lidna ero langaLaaka Tider.Haralds Ætti øyddest,Og ilt var Skiftet;Maattlaus, modlaus,Minnelaus vardt Lyden;hædt og herjatVar Haralds Rike.
Endaa trur eg, Anden hansYver oss mun sviva,Lydast um Landet,Leita etter Storverk.Myket mun han fegnast,Naar Manndom han finner,Naar som Lands LydenLikjest Forfedrom.
Fram daa, Frendar,I fredlege Kappstig!Rette det, som rengt er,Reise det, som velt er;Byggje og bøteMed Bot, som duger;Gjere Verk, som vara,Til Verdi øydest!
283. Haralds haugen.
Her ser eg HaraldsHaug fyre Augom;Lenge var eg lystadAt lydast til han.Botna på bergetBerrsynt mun han standaMellom hump og HamarPaa Hauga-landet.
Vist er han vorteVonom mindre:Grunnen er graven,Grassvorden riven;Åker er opplagdOm allan haugen;
Aksa glima globjartPaa gløymde grava.
Her hever Fagna folkFaret or heimen;Her har’ ein gild gutGått til Kvila.Harald HaarfagreHøyrde du vel gjetet;Nok er i NorigNamn hans kunnigt.
Ung av alderTil Ufred nøydder,331Reiste han riket,Den raadstore Konung.Der sat sidanSon etter Fader,Hugstore høvdingarAv Haralds Ætti.
Lidna er langaLjosa tider.Då var dåd og dygdMed Dovralands Gutom,Stod i blidom blomeBlåberg-landet;Heider og HeppaVar i Haralds Rike.
Lidna er langaLaaka tider.Haralds Ætti øyddest,Og ilt var skiftet;Måttlaus, modlaus,Minnelaus vart lyden;hædt og herjaVar Haralds Rike.
Endå trur eg, Anden hansOver oss mun sviva,Lydast om landet,Leita etter storverk.Mykje mun han fegnast,Naar Manndom han finner,Naar som Lands lydenLikjest Forfedrom.
Fram då, frendar,I fredlege Kappstig!Rette det, som rengt er,Reise det, som velt er;Byggje og bøteMed Bot, som duger;Gjere verk, som vara,Til verdi øydest!