Kvenne-Karis vise.
(Selljorsmaal).
Aa der æ vent i Neslands kyrkja,nær klokkunne gjeve dur:der gjekk eg las fe gamle presten,aa der hev eg stae brur.Gud hjølpe den, som æ gamall!
Aa der æ vent i Neslands kyrkja,nær folkje kallar paa Gud:der hev eg fængje lagt ifraa megmi saaraste hjartesut.Gud hjølpe den, som æ gamall!
Aa der æ vent i Neslands kyrkja,Vaarherre hell disk aa duk:gvor den einaste heilagdagsaa kjæm eg dæ ihug.Gud hjølpe den, som æ gamall!
199Dæ æ saa onaleg verader ein æ kjend saa væl:dæ nye æ alstøtt mykje gillar,d’æ kje daa mætar hell.Gud hjølpe den, som æ gamall!
Presten han hev saa mkyjeaa røa fe kon smaa;sæl æ den, som i denni værivil lye trutt derpaa!Gud hjølpe den, som æ gamall!
Men aller lydde eg bære,aa aller las presten saa greitt,som i den gamle Neslands kyrkja,den venaste nokon veit.Gud hjølpe den, som æ gamall!
Der ligg han Olav jamsies,aa der ha’ eg tænkt meg te; —der skaa dei ho Kari leggje,der vil ho jarast ne.Gud hjølpe den, som æ gamall!
Ei gomol kjering æ ille fari,ho stend naa i vegjen støtt:bære vera unde molli mokaaa faa dei tregunne bøtt!Gud hjølpe den, som æ gamall!
Bære vera unde molli moka,hell stande heran te spott:unglyren fær daa raa seg sjave.dei gjer alt saa umframs gott.Gud hjølpe den, som æ gamall!
200Eg totte dæ va tregalegerive dæ skruve ne;men der vekse naa sure eplealstøtt paa gamle tre!Gud hjølpe den, som æ gamall!
M. B. Landstad.
Kvenne-Karis vise.
(Selljorsmaal).
Aa der æ vent i Neslands kyrkja,nær klokkunne gjeve dur:der gjekk eg las fe gamle presten,aa der har eg stae brur.Gud hjølpe den, som æ gamal!
Aa der æ vent i Neslands kyrkja,nær folkje kallar på Gud:der har eg fængje lagt ifrå megmi såraste hjartesut.Gud hjølpe den, som æ gamal!
Aa der æ vent i Neslands kyrkja,Vårherre hell disk aa duk:gvor den einaste heilagdagså kjæm eg dæ ihug.Gud hjølpe den, som æ gamal!
199Dæ æ så onaleg verader ein æ kjend så vel:dæ nye æ alstøtt mykje gillar,d’æ kje då mætar hell.Gud hjølpe den, som æ gamal!
Presten han har så mkyjeaa røa fe kon små;sæl æ den, som i denni værivil lye trutt derpaa!Gud hjølpe den, som æ gamal!
Men aller lydde eg bære,aa aller las presten så greitt,som i den gamle Neslands kyrkja,den venaste nokon veit.Gud hjølpe den, som æ gamal!
Der ligg han Olav jamsies,aa der ha’ eg tænkt meg te; —der skå dei ho Kari leggje,der vil ho jarast ne.Gud hjølpe den, som æ gamal!
Ei gamal kjerring æ ille fare,ho står nå i vegjen støtt:bære vera unde molli mokaå få dei tregunne bøtt!Gud hjølpe den, som æ gamal!
Bære vera unde molli moka,hell stande heran te spott:unglyren fær då raa seg sjave.dei gjer alt så umframs godt.Gud hjølpe den, som æ gamal!
200Eg tykte dæ va tregalegerive dæ skruve ne;men der vekse nå sure eplealstøtt på gamle tre!Gud hjølpe den, som æ gamal!
M. B. Landstad.