130

Gud signe Norigs land,kvar heim, kvar dal og strand,kvar lund og lid.Han lat’ det aldri døy,han verje bygd og øy,han verje mann og møytil evig tid.

Me fekk det høgt og fritt,me fekk det vænt og vidtmed hav og fjell.Det stend so trygt og godt,det stend so reint og blaattrett som eit gudeslottmed solskinstjeld.

Det er vaar elsk paa jord,det er vaart beste ord,vaar trivd og trygd.Storfrægdarmenn dei var,som fram til oss det bar;det er vaar ættargardtil fridom bygd.

Stort arbeid ned er lagttil landsens fred og magtfraa tid til tid.Det kostad tusund aari kav fraa vaar til vaar,i strid so tung og saar,fyrr me vart fri’.

Her ligg dei grav i grav,fraa heid og ned i hav,som stridde so.Gud sign’ kvar ærleg svein,som søv der under stein,Gud sign’ dei kvar og ein,der dei er no.

Men landet, dei hev rudt,det vil me verja trutttil siste stund.Vaar elsk og beste agt,vaart liv og all vaar magtskal vera Norigs vakttil siste stund.131I kjærleik varm og mildme legg vaar vilje til,daa veks det fram.Daa fær det bløma blidt,daa fær det spyrjast vidt,og alltid standa frittfor naud og skam.

Her stig det stort og blaatt,vaart fagre heimlands slottmed tind og taarn.Og som det ervdest nedalt fagrar’ led for led,det byggjast skal i fredaat vaare born.

130

Gud signe Norigs land,kvar heim, kvar dal og strand,kvar lund og lid.Han lat’ det aldri døy,han verje bygd og øy,han verje mann og møytil evig tid.

Me fekk det høgt og fritt,me fekk det vænt og vidtmed hav og fjell.Det står so trygt og godt,det står so reint og blåttrett som eit gudeslottmed solskinstjeld.

Det er vår elsk på jord,det er vårt beste ord,vår trivd og trygd.Storfrægdarmenn dei var,som fram til oss det bar;det er vår ættargardtil fridom bygd.

Stort arbeid ned er lagttil landsens fred og maktfrå tid til tid.Det kosta tusen åri kav frå vår til vår,i strid so tung og sår,før me vart fri’.

Her ligg dei grav i grav,frå heid og ned i hav,som stridde so.Gud sign’ kvar ærleg svein,som søv der under stein,Gud sign’ dei kvar og ein,der dei er no.

Men landet, dei har rudt,det vil me verja trutttil siste stund.Vår elsk og beste agt,vårt liv og all vår maktskal vera Norigs vakttil siste stund.131I kjærleik varm og mildme legg vår vilje til,då veks det fram.Då fær det bløma blidt,då fær det spyrjast vidt,og alltid standa frittfor naud og skam.

Her stig det stort og blått,vårt fagre heimlands slottmed tind og tårn.Og som det ervdest nedalt fagrar’ led for led,det byggjast skal i fredåt vaare born.