Du gamle mo’r! du sliter arm,so sveiten er som blod,men endaa i ditt hjarta varm.Og du meg gav min sterke arm,og dette ville mod.

Du turkad’ taarir av mi kinnso mangein herrens gong,og kyste meg som guten dinog bles meg uti barmen innmin sigerfulle song.

Og gamle du, du gav til megmi mjuke hjarterot,og derfor maa eg elska deg,kvarhelst eg vankar paa min veg,um so paa villan fot.

Du gamle mo’r! du sliter arm,so sveiten er som blod,men endå i ditt hjarta varm.Og du meg gav min sterke arm,og dette ville mod.

Du turka’ taarir av mi kinnso mang ein herrens gong,og kyste meg som guten dinog bles meg uti barmen innmin sigerfulle song.

Og gamle du, du gav til megmi mjuke hjarterot,og derfor må eg elska deg,kvarhelst eg vankar på min veg,om so på villan fot.