537

(Fra Telemarken).

Aa Dalebu ha’ seg ei festarmöy bold,Den heve han tekið með jönn og stál.Kenner du Dalebu Jonson?

Aa för deð bleiv dagin og dagin bleiv ljós,Kom der sjau tusind kempur til Dalebus hús.

Aa Dalebu út gjönom vindauga såg,Han kunnað ’ki sjå sóla fer glavind så blá.

Aa Dalebu dróg pá seg den silkiskjurta blá,Der utanpá trekkir han jönn og stál.

Aa Dalebu hadde seg festað eit vív,Hon spende gullbelte um kempas lív.

Aa Dalebu út gjönom vindauga sprang,Då gjörðe han rumt, der för var så trangt.

Aa Dalebu hoggi og slet inki lóg,Til han stóð i blóð ivir sylvspente skó.

Aa Dalebu hoggi og i hugin var vreið,Til han stóð i blóð ivir stálklædde kné.

Aa Dalebu saðlar sin gangare grá,Så riðer han seg til kongins gårð.

„Hor gjörðe du af dei hommen ²), eg sende deg með Jon?“„Aa dei ligg no heime úti mit tón.“

Aa Dalebu ristað pá sylvbogað knív:„Bleiv du ’ki min verfar, sill deð koste dit lív!“

Aa Dalebu ristað pá sylvbogað sverð:„Bleiv du ’ki min verfar, hot var du vel verð!“

„Aa kære Dalebu Jonson, du stillar din knív,Du ægtar líti Kersti, deð véne vív.538Aa kære Dalebu Jonson, du stillar dit sverð,Du ægtar líti Kersti, du er hennar verð!“Kenner du Dalebu Jonson?

Aa der bleiv gleðe ivir all den gárð,Dalebu Jonson og Kersti ha’ brullaup igár.No kenner du Dalebu Jonson!

Ved M. B. Landstad.

537

(Fra Telemarken).

Aa Dalebu ha’ seg ei festarmöy bold,Den heve han tekið með jönn og stál.Kenner du Dalebu Jonson?

Aa för deð bleiv dagin og dagin bleiv ljós,Kom der sjau tusind kempur til Dalebus hús.

Aa Dalebu út gjönom vindauga såg,Han kunnað ’ki sjå sóla fer glavind så blá.

Aa Dalebu dróg pá seg den silkiskjurta blá,Der utanpá trekkir han jönn og stál.

Aa Dalebu hadde seg festað eit vív,Hon spende gullbelte om kempas lív.

Aa Dalebu út gjönom vindauga sprang,Då gjörðe han rumt, der för var så trangt.

Aa Dalebu hoggi og slet inki lóg,Til han stóð i blóð ivir sylvspente skó.

Aa Dalebu hoggi og i hugin var vreið,Til han stóð i blóð ivir stálklædde kné.

Aa Dalebu saðlar sin gangare grá,Så riðer han seg til kongins gårð.

„Hor gjörðe du af dei hommen ²), eg sende deg með Jon?“„Aa dei ligg no heime úti mit tón.“

Aa Dalebu ristað pá sylvbogað knív:„Bleiv du ’ki min verfar, sill deð koste dit lív!“

Aa Dalebu ristað pá sylvbogað sverð:„Bleiv du ’ki min verfar, hot var du vel verð!“

„Aa kære Dalebu Jonson, du stillar din knív,Du ægtar líti Kersti, deð véne vív.538Aa kære Dalebu Jonson, du stillar dit sverð,Du ægtar líti Kersti, du er hennar verð!“Kenner du Dalebu Jonson?

Aa der bleiv gleðe ivir all den gárð,Dalebu Jonson og Kersti ha’ brullaup igár.No kenner du Dalebu Jonson!

Ved M. B. Landstad.