Magnus aa havfruva.
(Fra Telemarken).
Dæ va’ aarli um morgonen,Naar sóli rý í lundi,Daa sat der ei havfrúve, gilja 1) ti ein svennAlt mæ sí listige tunge.Greivi Magnus trúlovar du meg!Eg be no deg saa gjönni:Du maatte fulla seia meg ja! ja!
„Eg sko’ gjeva deg snekkja den,Hó gjenge paa sylvesleipar,Hó gjenge saa væl paa den gröne eng,Som uppaa den bylgja bleike.
Eg sko’ gjeva deg folen den,Den yppaste, du vi’ ríe,Han löype saa væl paa bylgja blaa,Som útí dei gröne líar.
Eg sko’ gjeva deg brynja ný,Den yppaste, du vi’ slíte,Dæ svær 2) æ’ alli i væri ti,Som uppaa brynja kan bíte.
Eg sko’ gjeva deg sværi dæ,Der henge í femta gullringar,Kvaar den dage, du tenkjer paa meg,Saa sko’ du seier vinne.
Höyr du greivi Magnus:Vi’ du no vera meg hull,Saa sko’ eg gjeva deg skjurta den,Æ’ stikka mæ röde gull.539Eg sko’ gjeva deg skjurta den,Den yppaste, du vi’ slíte;Kvaar den saum, paa hæna æ’,Æ’ sauma mæ silkji kvíte.“
„Du vene havfrú, du skjöne havfrú!Eg hev alli sett dín líkji,Men eg hev meg ei skjön jomfrú fest,Hæna kann eg inkji svíke.“Greivi Magnus, trúlovar du meg!Eg be no deg saa gjönni:Du maatte fulla seia meg ja! ja!
Ved Sophus Bugge.
Magnus aa havfruva.
(Fra Telemarken).
Dæ va’ aarli om morgonen,Naar sóli rý í lundi,Då sat der ei havfrúve, gilja 1) ti ein svennAlt mæ sí listige tunge.Greivi Magnus trúlovar du meg!Eg be no deg så gjönni:Du måtte fulla seia meg ja! ja!
„Eg sko’ gjeva deg snekkja den,Hó gjenge på sylvesleipar,Hó gjenge så vel på den gröne eng,Som oppå den bylgja bleike.
Eg sko’ gjeva deg folen den,Den yppaste, du vi’ ríe,Han löype så vel på bylgja blå,Som útí dei gröne líar.
Eg sko’ gjeva deg brynja ný,Den yppaste, du vi’ slíte,Dæ svær 2) æ’ alli i væri ti,Som oppå brynja kan bíte.
Eg sko’ gjeva deg sværi dæ,Der henge í femta gullringar,Kvaar den dage, du tenkjer på meg,Saa sko’ du seier vinne.
Höyr du greivi Magnus:Vi’ du no vera meg hull,Saa sko’ eg gjeva deg skjurta den,Æ’ stikka mæ röde gull.539Eg sko’ gjeva deg skjurta den,Den yppaste, du vi’ slíte;Kvaar den saum, på hæna æ’,Æ’ sauma mæ silkji kvíte.“
„Du vene havfrú, du skjöne havfrú!Eg har alli sett dín líkji,Men eg har meg ei skjön jomfrú fest,Hæna kan eg inkji svíke.“Greivi Magnus, trúlovar du meg!Eg be no deg så gjönni:Du måtte fulla seia meg ja! ja!
Ved Sophus Bugge.