«P. Cornelius Scipio consul, obsidibus a Boiorum¹ gente acceptis, agri parte fere dimidia² eos multavit. Inde Romam ut ad triumphum haud dubium decedens exercitum dimisit et adesse Romae ad diem triumphi jussit; ipse postero die, quam venit, senatu in aedem Bellonae vocato, cum de rebus ab se gestis disseruisset, postulavit, ut sibi triumphanti liceret urbem invehi. P. Sempronius Blaesus tribunus plebis non negandum Scipioni, sed differendum honorem triumphi censebat. Bella Ligurum³ Gallicis semper juncta fuisse; eas inter se gentes mutua ferre auxilia. Si P. Scipio, devictis acie Boiis, aut ipse cum victore exercitu in agrum Ligurum transisset aut partem copiarum Q. Minucio misisset, qui jam tertium annum ibi bellaret, debellari cum Liguribus potuisse; nunc ad triumphum celebrandum deductos esse milites, qui egregiam navare operam⁴ reipublicae potuissent atque etiamnunc possent, si senatus differre triumphum vellet. Juberent patres consulem cum legionibus redire in provinciam, dare operam, ut Ligures subigantur. Devictis Liguribus paucos post menses P. Cornelium triumphaturum esse. Ad ea consul neque se Ligures provinciam sortitum esse ait neque cum Liguribus bellum gessisse neque triumphum de iis postulare; Q. Minucium brevi, subactis iis, meritum triumphum postulaturum atque impetraturum esse. Se de Boiis postulare triumphum, quos acie vicerit, castris exuerit, a quibus obsides acceperit, pacis futurae pignus. Itaque id quemquam mirari posse, cur victor exercitus, cum hostem in provincia neminem reliquisset, Romam venerit ad celebrandum consulis triumphum? ¹ Boii, gallisk stamme ved Po. ² dimidius, halv. ³ Ligures, et folk omkring bugten ved Genua. ⁴ operam navare, yde hjælp.»