«Den 2den puniske krig aar 212 f. Kr. [Fra byen Thurii i Nedre-Italien hadde romerne mottat gisler til pant paa thurinernes troskap. Efter et mislykket flugtforsøk var disse blit drept ved at nedstyrtes fra den tarpejiske klippe.] Amici cognatique obsidum nuper interfectorum literas et nuntios ad Hannonem et Magonem, qui in propinquo in Bruttiis erant, miserunt, si exercitum ad moenia admovissent, se in potestatem eorum urbem tradituros esse. M. Atinius Thuriis cum modico praesidio praeerat, quem facile elici ad certamen temere ineundum rebantur posse, non tam militum, quos perpaucos habebat, fiducia quam juventutis Thurinae; eam ex industria centuriaverat¹ armaveratque ad tales casus. Divisis copiis inter se duces Poeni cum agrum Thurinum ingressi essent, Hanno cum peditum agmine infestis signis ire ad urbem pergit, Mago cum equitatu tectus collibus apte ad tegendas insidias oppositis subsistit. Atinius, peditum tantum agmine per exploratores comperto, in aciem copias educit, et fraudis intestinae et hostium insidiarum ignarus. Pedestre proelium fuit persegne, paucis in prima acie pugnantibus Romanis, Thurinis expectantibus magis quam adjuvantibus eventum; et Carthaginiensium acies de industria pedem referebat, ut ad terga collis ab equite suo insessi hostem incautum pertraheret. Quo ubi est ventum, coorti cum clamore equites prope inconditam² Thurinorum turbam nec satis fido animo, unde pugnabant, stantem extemplo in fugam averterunt. Romani, quamquam circumventos hinc pedes, hinc eques urgebat, tamen aliquamdiu pugnam traxere; postremo et ipsi terga vertunt atque ad urbem fugiunt. Ibi proditores conglobati cum popularium agmen patentibus portis accepissent, ubi Romanos fusos ad urbem ferri viderunt, conclamant, instare Poenum permixtosque et hostes urbem invasuros, ni propere portas claudant. Ita exclusos Romanos praebuere hosti ad caedem; Atinius tamen cum paucis receptus. Oppidani inde paulisper dissenserunt, cum in fide alii manendum, alii cedendum fortunae et tradendam urbem victoribus censerent. Ceterum, ut plerumque, mala consilia vicerunt. Atinio cum suis ad mare ac naves deducto, Carthaginienses in urbem accipiunt. ¹ centuriare, inddele i centurier. ² inconditus, uordnet.»