«Omnium animis in bellum Macedonicum versis fama exorta est, Gallos subito contra Romanos arma cepisse, quod minime omnium eo tempore timebatur. Insubres et Boii, opulentissimi populi Galliae, Hamilcare Poeno duce Placentiam invaserant et urbe direpta ac magna ex parte incensa Pado² trajecto ad Cremonam oppugnandam pergunt. L. Furius praetor tum provinciae Galliae praeerat cetero exercitu ex senatus consulto dimisso praeter quinque millia sociorum. Is senatui scripsit, quo in periculo provincia esset; nec in exercitu suo satis praesidii colonis laborantibus fore; opem quam primum ferri oportere, ni quinque millia sociorum quadraginta millibus hostium trucidanda objicere vellent. His litteris acceptis senatus decrevit, ut C. Aurelius consul exercitum, cui in Etruriam ad conveniendum diem edixerat, Arimini³ eadem die adesse juberet, et aut ipse ad Gallicum tumultum opprimendum proficisceretur, aut praetori scriberet, ut, cum legiones ex Etruria ad eum venissent, sine mora eas Cremonam ad coloniam obsidione liberandam duceret. Legatos item in Africam mitti placuit, eosdem Carthaginem, eosdem in Numidiam ad Masinissam; Carthaginem, ut nuntiarent civem eorum Hamilcarem Gallis sollicitatis contra foedus bellum facere; eum, si pax placeret, illis revocandum et populo Romano dedendum esse. Masinissae gratulari jussi, quod non patrium modo regnum recuperasset, sed parte florentissima finium regis Syphacis adjecta etiam auxisset. Nuntiarent praeterea, bellum cum Philippo susceptum, quod sociis populi Romani injurias inferendo, flagrante adhuc bello Italia, exercitus classesque in Graeciam mitti coegisset; peterentque ab eo, ut ad id bellum auxilia Numidarum¹ equitum mitteret. ² Padus elven Po. ³ Ariminum by ved Adriaterhavet. ¹ Numida, ae, numider, numidisk.»