Me hev gjort kva gjerast skulde, ysta ost og kinna smør;no stend att aa klyvja øykinn, setja laas for sæterdør.Korkje finst her meire føde her for heie hell for krist;glad er me, me slepp aat bygdi, meire glad er kui visst.

Far vel mark, som fena’n gnaga, der eg gjætte mang ein gong;far vel skog, som ofte ljoma av min lur og tut og song!Far vel hulder, som der budde, flytt no du i sèlet inn:vinters tid er ilt aa liggja ute baa for vêr og vind.

Kom no alt her finst paa sætri, kom og fylg aat bygdi ned!Heile gjordet no er rydjugt, òpne stend no grind og led.Skùnd dykk! folket ventar heime, buferdslefsa vil dei ha;her er ikkje meir aa gjèra, — folk og fenad, lat oss gaa!

Me har gjort kva gjerast skulle, ysta ost og kinna smør;no står att aa klyvja øykinn, setja lås for sæterdør.Korkje finst her meir føde her for heie hell for krist;glad er me, me slepp åt bygda, meir glad er kua visst.

Far vel mark, som fena’n gnaga, der eg gjætte mang ein gong;far vel skog, som ofte ljoma av min lur og tut og song!Far vel hulder, som der budde, flytt no du i sèlet inn:vinters tid er ilt å liggja ute baa for vêr og vind.

Kom no alt her finst på sætri, kom og fylg åt bygda ned!Heile gjordet no er rydjugt, opne står no grind og led.Skùnd dykk! folket ventar heime, buferdslefsa vil dei ha;her er ikkje meir å gjera, — folk og fenad, lat oss gå!