47

Eg er meg so liten ein hare,— Kva vondt heve eg gjort menneskjen? —i skogen der mùne eg flyta og fara.— So plagar dei haren om vintren. —

Der eg plar kvila min arme kropp,det sète dei upp baade snara og stokk.

Og legge eg meg inn-under ein stein,so kjem det ein skyttar og gjer meg mein.

Han tèk og hengjer meg uppaa sin stav,so heng eg og sleng attpaa hans bak.

48So bère han meg i eldhuset inn,der tèk dei av meg skinnpelsen min.

So sète dei meg paa steikje-spitog duvar meg godt i rjome og feitt.

So legge dei meg paa sylverfatog bère meg inn til herremat.

So byd dei til seg baa fut og prest,— Kva vondt heve eg gjort menneskjen? —og smaabòrni, dei fær den siste rest.— So plagar dei haren um vintren. —

47

Eg er meg so liten ein hare,— Kva vondt heve eg gjort menneskjen? —i skogen der mùne eg flyta og fara.— So plagar dei haren om vinteren. —

Der eg plar kvila min arme kropp,det sète dei opp både snara og stokk.

Og legge eg meg inn-under ein stein,so kjem det ein skyttar og gjer meg mein.

Han tèk og hengjer meg oppå sin stav,so heng eg og sleng attpå hans bak.

48So bère han meg i eldhuset inn,der tèk dei av meg skinnpelsen min.

So sète dei meg på steikje-spitog duvar meg godt i rjome og feitt.

So legge dei meg på sylverfatog bère meg inn til herremat.

So byd dei til seg baa fut og prest,— Kva vondt heve eg gjort menneskjen? —og smaabòrni, dei fær den siste rest.— So plagar dei haren om vinteren. —