Ein vestmann saag ein gong eit ikorn som hoppa upp i ei gran. Han etter. Daa ikornet kom i toppen, so hoppa det ned. «Ja vaagar du deg, som er liten, so vaagar a eg meg, som er stor,» sa han. Dermed hoppa han ned, og so braut han av seg laarbeinet.

Det var tvo vestmenner som sette seg til aa ro mot kvarandre i ein praam. Dei rodde og rodde, alt dei orka, men praamen kom ikkje av staden. «Eg veit raad,» sa den eine; «du lyt gaa etter navaren, so skal eg bòra hòl: han fær ikkje pusta.» Ja, det gjorde dei. So sette den eine seg til aa ro, og den andre til aa ausa. Daa gjekk 43det. «Det var ikkje unders, han ikkje vilde gaa; han hadde ikkje and-róm, stakar,» sa vestmannen.

Ein vestmann såg ein gong eit ikorn som hoppa opp i ei gran. Han etter. Då ekornet kom i toppen, so hoppa det ned. «Ja vågar du deg, som er liten, so vågar a eg meg, som er stor,» sa han. Dermed hoppa han ned, og so braut han av seg lårbeinet.

Det var to vestmenner som sette seg til å ro mot kvarandre i ein pram. Dei rodde og rodde, alt dei orka, men praamen kom ikkje av staden. «Eg veit råd,» sa den eine; «du lyt gå etter navaren, so skal eg bòra hòl: han fær ikkje pusta.» Ja, det gjorde dei. So sette den eine seg til å ro, og den andre til å ausa. Då gjekk 43det. «Det var ikkje unders, han ikkje ville gå; han hadde ikkje and-róm, stakar,» sa vestmannen.