82. Blaamann.
«Blaamann,» «Blaamann,» bukken min,tenk paa vesle guten din!Bjørnen med sin laadne feldkan deg taka seint i kveld.
Gamle «Lykle,» moder di,seint kom heim med bjølla si,so ikring seg ho mund sjaa,liksom der var faare paa.
Det saag ut, som der var naud,kanskje no du ligger daud;tidt du dansad kringum meg!Mangt eg rødde daa med deg.
Naar eg laag som blind og dauv,grov du paa meg med di klauv.Ja, du vilde vekkja megupp til leiken din med deg.
Du var spræk og glad og god,al min ros du vel forstod;tidt du veit eg sa til deg:«Han veit meir enn mata seg.»
«Blaamann,» «Blaamann,» svarmeg no,mækre med din kjende ljod!Inkje enno, «Blaamann» min,maa du døy fra guten din.
A. O. Vinje.
82. Blåmann.
«Blåmann,» «Blaamann,» bukken min,tenk på vesle guten din!Bjørnen med sin laadne feldkan deg taka seint i kveld.
Gamle «Lykle,» moder di,seint kom heim med bjølla si,so ikring seg ho mund sjå,liksom der var fare på.
Det såg ut, som der var naud,kanskje no du ligger daud;titt du dansa kringom meg!Mangt eg rødde då med deg.
Når eg låg som blind og dauv,grov du på meg med di klauv.Ja, du ville vekkja megopp til leiken din med deg.
Du var sprek og glad og god,al min ros du vel forstod;titt du veit eg sa til deg:«Han veit meir enn mata seg.»
«Blåmann,» «Blaamann,» svarmeg no,mækre med din kjende ljod!Inkje enno, «Blaamann» min,må du døy fra guten din.
A. O. Vinje.