206

Naar eg paa sjave-meg tek te tvela,eg stiller strængjen paa haringfela.Om hjarta bankar i tonge slag,dæ stilnar av fe gvort bogadrag.

Naar eg æ plaga av tonge tankar,som tyngjer hugjen som torebankar,eg kivlemøyann paa strængjen slær, —ei byr fraa bringa gvor tone ber.

Eg lærde slaatten daa eg va liten,naar far han spila, eg sat forviten;si glae stond aa si tonge sutmæ taarutt ouga han spila ut.

I haringslaatten æ skrivi sogoom gamle fedrar i ljaarestogo.Dæ friske, trufaste hjarteslagligg att i slaatten den dag i dag.

Sigurd Telnes.

206

Naar eg på sjave-meg tek te tvela,eg stiller strengen på haringfela.Om hjarta bankar i tonge slag,dæ stilnar av fe gvort bogadrag.

Naar eg æ plaga av tonge tankar,som tyngjer hugjen som torebankar,eg kivlemøyann på strengen slår, —ei byr frå bringa gvor tone ber.

Eg lærde slåtten då eg va liten,når far han spila, eg sat forviten;si glae stond aa si tonge sutmæ taarutt ouga han spila ut.

I haringslaatten æ skrivi sogaom gamle fedrar i ljaarestogo.Dæ friske, trufaste hjarteslagligg att i slåtten den dag i dag.

Sigurd Telnes.