Sumardagen.
O. E. Følsvik.
Sumardagenkom med ljos, og lauvet spratt i hagen.Søte angen strøymer kring meg, kvar eg gaar,skogen stend so drjupande med gull um haar,sjøen sitrar,blomen opnar seg og doggi glitrar.
Fossen durer,bekken spilar millom stein og urder;141jordi fyrr i dauden laag so kald og stiv,no ho fenget hev so hugnadsamt eit liv;raun og heggenblomar seg uppunder bergaas-veggen.
Songen strøymerut fra kvart eit bryst, som ungdom gøymer;tonebaara gjeng so sterk og storliksom orgelstraumen i eit kyrkjekor;fuglesongenblandar seg med mjuke fløyteklaangen.
Stunder slikeer som minningar fraa himmerike.Naar um kvelden himmelfreden hev seg lagtned-um kvart eit hjarta med si milde magt,fær ein gøymasorgi si, og all sin saknad gløyma.
O. E. Følsvik.
Sumardagen.
O. E. Følsvik.
Sumardagenkom med ljos, og lauvet spratt i hagen.Søte angen strøymer kring meg, kvar eg går,skogen står so drjupande med gull om hår,sjøen sitrar,blomen opnar seg og dogga glitrar.
Fossen durer,bekken spilar mellom stein og urder;141jorda før i døden låg so kald og stiv,no ho fenget har so hugnadsamt eit liv;raun og heggenblomar seg oppunder bergås-veggen.
Songen strøymerut fra kvart eit bryst, som ungdom gøymer;tonebåra gjeng so sterk og storliksom orgelstraumen i eit kyrkjekor;fuglesongenblandar seg med mjuke fløyteklaangen.
Stunder slikeer som minningar frå himmerike.Naar om kvelden himmelfreden har seg lagtned-om kvart eit hjarta med si milde makt,fær ein gøymasorga si, og all sin saknad gløyma.
O. E. Følsvik.