17

Her ser eg Haraldshaug fyre augom;lenge var eg lystadaa lydast til honom.Botnad paa bergetberrsynt mun han standamillom hump og hamarpaa hauga-landet.

Visst er han vordenvonom mindre:grunnen er graven,grassvorden riven;aaker er upplagdum allan haugen;aksi glima globjartpaa gløymde gravi.

Her heve fagna-folkfaret or heimen;her hev ein gild gutgjenget til kvila.Harald haarfagrehøyrde du vel gjetet;nog er i Norignamn hans kunnigt.

Ikkje tarv han tenkjer eg,tavla paa gravi,stein elder stopelmed store ord skriven.Sjølv hev han sett segsynlege minne,dei som visst mun vara,til verdi øydest.

Ringt var det riket,som raada han skulde;storo var det stiget,daa styret han slepte.So var skjett skiftei skipnaden inne,som i kolmyrke koven,naar kola er tendrad.

Etter kom or ætti hanservingar dyre,dei som verde vaaroverdi aa styra;dugstore, daadstore,dygderike sellar;nog er i Norignamn som klinga.

Lidna ero langaljosa tider;daa var daad og dygdmed Dovralands gutom;stod i blidom blomeblaaberg-landet;heider og heppavar i Haralds rike.

Lidna ero langalaaka tider;Haralds ætti øyddest,og ilt var skiftet;maattlaus, modlaus,minnelaus vardt lyden,hædt og herjatvar Haralds rike.18Endaa trur eg, anden hansyver oss mun sviva,lydast um landet,leita etter storverk.Myket mun han fegnast,naar manndom han finner,naar som lands lydenlikjest forfedrom.

Fram daa, frendar,i fredlege kappstig!rette det, som rengt er,reise det, som velt er;byggje og bøtemed bot, som duger;gjere verk, som varatil verdi øydest.

17

Her ser eg Haraldshaug fyre augom;lenge var eg lystadå lydast til han.Botna på bergetberrsynt mun han standamellom hump og hamarpå hauga-landet.

Visst er han vortevonom mindre:grunnen er graven,grassvorden riven;åker er opplagdom allan haugen;aksa glima globjartpå gløymde grava.

Her heve fagna-folkfaret or heimen;her har ein gild gutgått til kvila.Harald hårfagrehøyrde du vel gjetet;nok er i Norignamn hans kunnigt.

Ikkje tarv han tenkjer eg,tavla på grava,stein eller stopelmed store ord skriven.Sjølv har han sett segsynlege minne,dei som visst mun vara,til verdi øydest.

Ringt var det riket,som råda han skulle;storo var det stiget,då styret han slepte.So var skjett skiftei skipnaden inne,som i kolmyrke koven,når kola er tendrad.

Etter kom or ætta hanservingar dyre,dei som verde varverdi å styra;dugstore, daadstore,dygderike sellar;nok er i Norignamn som klinga.

Lidna er langaljosa tider;då var dåd og dygdmed Dovralands gutom;stod i blidom blomeblåberg-landet;heider og heppavar i Haralds rike.

Lidna er langalaaka tider;Haralds ætta øyddest,og ilt var skiftet;måttlaus, modlaus,minnelaus vart lyden,hædt og herjavar Haralds rike.18Endå trur eg, anden hansover oss mun sviva,lydast om landet,leita etter storverk.Mykje mun han fegnast,når manndom han finner,når som lands lydenlikjest forfedrom.

Fram då, frendar,i fredlege kappstig!rette det, som rengt er,reise det, som velt er;byggje og bøtemed bot, som duger;gjere verk, som varatil verdi øydest.