(Fra Sogn).

Da so dei kadla Julaskrei’i 14), da æ eit Fylgje, so fær umkring aa ri’e igjøno Bygdadne i Juli elde tett fyre Juli, aa især Julaftaa ette avdaga 15). Da so dei ri paa, da ser ut mest likso da va toma Tunne; men dei fær so fort, at ein kann ikje festa Auga paa dei, aa stundaa æ dei paa Marki aa stundaa i Lukti 16). Naar dei fær igjøno Garadne, 543so gaar dei inn i Kjellaradne aa ska smaka paa Juladrikka ¹); difyre pla Folk’e setja ei Vassbytta eld ei Kjørebytta ²) framfyre Ølbidni ³), so inkje Julaskrei’i ska røyva dei ⁴). — Da va ein Mann inn i Uddland ⁵) eingaang, so hadde fare burt um Fjoren Julaftaa aa skulde faa seg litevetta te Juli, noke Matastell kaa da va ⁶); aa daa han so skulde heimatte, so gjekk han ni aat Baaten aa lagde Matadont’e ⁷) sitt inn i, aa skulde te skuva aav aa stiga inn i Baaten. Daa kom Julaskrei’i aa tok han. Da va ei Uvitigheit, at han sette Maten fraa seg, førr han va komen i Baaten; fyre alt mæ ein ⁸) ha Mat i Haand’i, so æ ein urædd’e fyre Julaskrei’i. So laut Mann’ vera mæ, aa so reiste dei aav innigjøno Bygdi aa va inn paa adle Kjellara aa saag ette um dar va Drikka. Naar da sto ei Vassbytta framfyre Ølbidni, so berre fya dei ⁹) aa gjekk sin Veg, aa naar dar sto ei Kjørebytta, so slo dei att’e Dyr’i aa vild’ ikje gaa inn eingaang; men dar so inkje va noke slikt i Vegen, dar drakk dei so fælande, at ein tykte, dei kunde ribna. So va da ein Sta’ ¹⁰), dei va inne paa ein Kjellar, aa Mann’ sto att’ ut mæ Stabburs-Troppi; daa kom da ei Kaana ut-or Stabbur’e mæ Mat, aa so saag ho danna Mann’ aa tykte ho skulde kjedna han og. „Æ da du,“ sa’ ho, aa so næbnde’o han ¹¹) paa Nabn; men da va knapt han va go te svara. So tok ho i han, aa heldt Matakorgi fram yve Hove hass ¹²); daa laut Julaskrei’i sleppa han. Aa si’aa leidd’o han ¹³) inn i Stovaa, aa ga’an noke te drikka; men han va so skarven aa sjuk’e vorten ¹⁴), at da va knapt so mykje da leet i han ¹⁵), alt te da lei te Midnatt; daa tok han te kraana aa muna ¹⁶), aa vart frisk’ att’e.

Ved Ivar Aasen.

(Fra Sogn).

Da so dei kadla Julaskrei’i 14), da æ eit fylgje, so fær omkring aa ri’e igjøno Bygdadne i juli elde tett fyre juli, aa især Julaftaa ette avdaga 15). Da so dei ri på, da ser ut mest likso da va toma Tunne; men dei fær so fort, at ein kan ikkje festa auga på dei, aa stundaa æ dei på marka aa stundaa i Lukti 16). Naar dei fær igjøno Garadne, 543so går dei inn i Kjellaradne å ska smaka på Juladrikka ¹); difor pla Folk’e setja ei Vassbytta eld ei Kjørebytta ²) framfor Ølbidni ³), so inkje Julaskrei’i ska røyva dei ⁴). — Da va ein mann inn i Uddland ⁵) eingaang, so hadde fare bort om Fjoren Julaftaa å skulle få seg litevetta te juli, noke Matastell kå da va ⁶); aa då han so skulle heimatte, so gjekk han ni åt båten å la Matadont’e ⁷) sitt inn i, å skulle te skuva aav å stiga inn i båten. Då kom Julaskrei’i aa tok han. Da va ei Uvitigheit, at han sette maten frå seg, førr han va komen i båten; fyre alt mæ ein ⁸) ha mat i Haand’i, so æ ein urædd’e fyre Julaskrei’i. So laut mann’ vera mæ, aa so reiste dei aav innigjøno bygda å va inn på adle Kjellara aa såg ette om dar va Drikka. Naar da sto ei Vassbytta framfor Ølbidni, so berre fya dei ⁹) aa gjekk sin veg, aa når dar sto ei Kjørebytta, so slo dei att’e Dyr’i aa vild’ ikkje gå inn eingaang; men dar so inkje va noke slikt i vegen, dar drakk dei so fælande, at ein tykte, dei kunne ribna. So va da ein Sta’ ¹⁰), dei va inne på ein kjellar, aa mann’ sto att’ ut mæ Stabburs-Troppi; då kom da ei Kaana ut-or Stabbur’e mæ mat, aa so såg ho danna mann’ aa tykte ho skulle kjedna han og. „Æ da du,“ sa’ ho, aa so næbnde’o han ¹¹) på Nabn; men da va knapt han va go te svara. So tok ho i han, aa heldt matakorga fram yve Hove hass ¹²); då laut Julaskrei’i sleppa han. Aa si’aa leidd’o han ¹³) inn i Stovaa, aa ga’an noke te drikka; men han va so skarven aa sjuk’e vorten ¹⁴), at da va knapt so mykje da leet i han ¹⁵), alt te da lei te midnatt; då tok han te kråna å muna ¹⁶), aa vart frisk’ att’e.

Ved Ivar Aasen.