Daa me va smaagutar.
Der stend eit tre i min faers ton,som blikar mæ louve paa:205kringom dæ me sprang som bonaa bygde husi smaa.
Ennaa eg minnes saa ven ein vaar:soli paa fjøll rann upp;byljo ho rulla mot straandi klaar,aa fuglanne saang i topp.
Staren han kvittra paa stogutak,pus laag paa hella lat;erla i tone hoppa spak,aa skjeri paa spiren sat.
Mor ho sat i svolegang,kinna paa romen sin;kringom me mæ boganne sprangaa skout gjønom laavedynn.
Liten bekk innmæ stogo renn— han enno mi vise kann —:der sette eg baate sag aa kvenn,aa seila te Engelland.
Kringom husi grøne engbylja mæ blomar smaa:dei rosutte fivrell mæ gull paa vængme der ville fange aa sjaa.
Av siljukvist me fløyta skar,aa lu me flette av or.Fraa skogjen me bær i skrukka barheimatt te far aa mor.
Jørund Telnes.
Då me va smågutar.
Der står eit tre i min faers ton,som blikar mæ louve på:205kringom dæ me sprang som bonaa bygde husa små.
Ennå eg minnes så ven ein vår:sola på fjell rann opp;byljo ho rulla mot straandi klår,aa fuglanne saang i topp.
Staren han kvittra på stogutak,pus låg på hella lat;erla i tone hoppa spak,aa skjeri på spiren sat.
Mor ho sat i svolegang,kinna på romen sin;kringom me mæ boganne sprangaa skout gjønom laavedynn.
Liten bekk innmæ stogo renn— han enno mi vise kan —:der sette eg baate sag aa kvenn,å seila te Engelland.
Kringom husa grøne engbylja mæ blomar små:dei rosutte fivrell mæ gull på vængme der ville fange å sjå.
Av siljukvist me fløyta skar,aa lu me flette av or.Fraa skogjen me bær i skrukka barheimatt te far aa mor.
Jørund Telnes.