29

Hausten er komen, blomarne folna,raunarne raudna og bjørkerna gulna,bladi dei losna og falla fraa grein,30fjuka med vind yver moar og stein;ja dei fjuka.

So mine voner og skifta og gleppa,losna fraa roti i hjartat og sleppa.Ljos verd til myrkr, det faste verd laust,vonerna fjuka som vinden um haust,ja dei fjuka.

Men sjaa uppaa greini, der bladet var,der siter ein ørliten kumar kvar.Naar vaaren kjem, or det litle fjomdet renner daa baade blad og blom.

Og djupt i mitt hjarta, um vonerna glatt,der sat daa eit litet eiende att.Det rann med dei fagraste blomar og blad.I trui det heve sin rotfaste stad.

29

Hausten er komen, blomane folna,raunarne raudna og bjørkerna gulna,blada dei losna og falla frå grein,30fjuka med vind over moar og stein;ja dei fjuka.

So mine voner og skifta og gleppa,losna frå rota i hjartet og sleppa.Ljos verd til myrkr, det faste verd laust,vonene fjuka som vinden om haust,ja dei fjuka.

Men sjå oppå greina, der bladet var,der siter ein ørliten kumar kvar.Naar våren kjem, or det litle fjomdet renner då både blad og blom.

Og djupt i mitt hjarta, om vonene glatt,der sat då eit lite eiende att.Det rann med dei fagraste blomar og blad.I trua det heve sin rotfaste stad.